od Kler:Hipogryf

Gdy odeszła Zeke wybuchł ze śmiechu.

-Ogarnij się Baranie!

-Nie mogę!-roześmiał się.

Miałam dość jego towarzystwa więc poszłam poszukać jeszcze tej sarny.

Nie udało się ,ale nagle coś usłyszałam.

-Ogarnij się !Nie ogarnias?!Nic ci nie zrobię!!!

Pobiegłam w te stronę.Na polanie stała Kim ,Luna,Waldek i Hipogryf?

-O jak dobrze cie widzieć!-powiedziała

Zdziwiła mnie jej reakcja,żadko cieszyła się na czyjś widok.

-Teraz to twój problem-rzuciła,wskoczyła na Kim i odlecieli.

Podeszłam do hipogryfa.Warkną ..Podeszłam bliżej.Był ranny!!!!Co?!

Przyjrzałam się uważniej miał na ramieniu ślady po kłach Waldka i przypalone pióra,penie przez Kim.Miał też związane łapy.Nie wiedziałam o co biega.

-Spokojnie..

-Nie!Zostaw mnie ty kreaturo!-krzykną.

O mało nie upadłam z wrażenia!Przemówił!

-Co się stało?-spytałam.

-Jakieś wilki mnie związały gdy spałem!Potem pojawiła się tamta z ranną łapą i je pogoniła.Jednak jej niemówiące pupile poraniły mnie gdy odkryły że mówię!!

-To pewnie z szoku...-usprawiedliwiłam.

-Tak czy inaczej tamte są w pobliżu a my tu gadamy!

-Dobrze ...-niepewnie podeszłam do dziwnego stworzenia.

-Szybciej!

Przegryzłam sznury.Hipogryf próbował polecieć ,ale przez pogryzione przez wilki skrzydła nie mógł.Wstał więc szybko .

-Dzięki-rzucił nie patrząc nawet na mnie.

Nagle zza zarośli wyłoniło się kilka wilków i rzuciło się w naszą stronę.

Hipogryf w ostatniej chwili mnie chwycił i wrzucił na swój grzbiet,a potem szybko pobiegł przez las.

-Co ty wyprawiasz?!

-Zabieram siebie i ciebie z tego piekła!

-Ale nie w te stronę!-pokazałam mu kierunek w którym szłoby się by dotrzeć do watahy.

Pobiegł w tamtą stronę.

Ostrzegliśmy watahę i spytałam go wtedy:

-Zostaniesz?

Spojrzał na Lunę,Waldka i Kim.

-Tak.....w końcu muszę się odwdzięczyć tamtym wilkom i tej grupce.